O RASIE - TURKISH VANS

Turecki Van to rasa kota pochodząca od dziko żyjących kotów z rejonu jeziora Van we wschodniej części Turcji - Anatolii. 
Legendy głoszą, iż koty te zostały zaokrętowane na Arkę Noego, na którą przenosił je sam Bóg. W miejscu, w którym dotknął kota, na futrze powstała barwna plama zwana "kciukiem Allaha".

Nazywane są w języku tureckim "wan kedisi" ("Van Kedisi"), w języku ormianskim "wana katu" ("վանա կատու"), a w języku kurdyjskim "piszyka wane" (Pişika Wanê). Są przedmiotem sporu między Turkami, Ormianami i Kurdami o to, z którym narodem są bardziej związane historycznie i kulturowo. Ormianie twierdzą, że w czasie ludobójstwa Turcy uśmiercali również należące do Ormian "koty z Van". Kurdowie - że w latach dziewięćdziesiątych żołnierze tureccy celowo wybijali "ich" koty, by definitywnie pozbyć się ich z terenu wokół jeziora.  Sprawa stała się polityczna i by uciąć wszelkie spekulacje Turcja ogłosiła koty z Van dobrem narodowym. W dalszej kolejności stworzono instytut - Centrum Badań Van Kedisi - zajmujący się badaniami przedstawicieli tej rasy, jej hodowlą oraz odtworzeniem naturalnej populacji tych kotów. 

Koty te pojawiły się po raz pierwszy poza Turcją w latach pięćdziesiątych - zostały sprowadzone do Wielkiej Brytanii.  Za odrębną rasę uznane w roku 1969.

Obecnie wywóz z Turcji kotów tej rasy jest surowo wzbroniony, a uzyskanie pozwolenia na eksport praktycznie niemożliwe. Pozostaje nabycie kota w jednej z nielicznych hodowli - jest ich na całym świecie jedynie kilkadziesiąt, w Polsce zaledwie trzy. Kot ten wciąż jeszcze jest mało popularny, mimo swego pięknego wyglądu i ujmującego charakteru.

Jest to kot pływający, w naturze żyjący nad brzegiem jeziora i żywiący się m. in. rybami. Jeden z niewielu kotów, które wychowane w pobliżu wody potrafią i lubią pływać. A z braku stawu lub basenu - przynajmniej moczyć łapy w wannie.




Jest kotem półdługowłosym, należącym - wraz z kotami ras Perski, Egzotyczny, Ragdoll oraz Święty Kot Birmański - do wystawowej kategorii I (FIFE). Krótka charakterystyka rasy:

- kot średniej wielkości (dorosłe kotki ważą 3-4,5 kg, kocury 5-8 kg), muskularny, elegancki, bardzo zwinny i skoczny

- umaszczenie zawsze białe ze znaczeniami na głowie i ogonie. Znaczenia mogą być rude, kremowe, czarne, niebieskie lub szylkretowe. Oczy bursztynowozielone, niebieskie lub mieszne (jedno bursztynowe, drugie niebieskie);

- włos półdługi - krótszy na głowie i łapach, dłuższy na tułowiu i bardzo długi na ogonie, z małą ilością podszerstka, dzięki czemu kot jest łatwy w pielęgnacji (wystarczy raz w tygodniu przeczesać, by usunąć martwy włos). Włos jest gładki i śliski w dotyku.

- rasa naturalna, nie modyfikowana przez człowieka, a co za tym idzie zdrowa, bez chorób genetycznych co potwierdzają aktualne badania Uniwersytetu w Helsinkach.

- bardzo inteligentny, łatwo uczy się reagować na imię, przychodzić na wołanie, chodzić na smyczy.



- charakter: usposobienie zrównoważone, choć nie jest to typowy "kanapowiec" i nie można go określić mianem spokojnego. Są to koty aktywne do późnej starości.
Kot z Van uwielbia się bawić - potrafi godzinami polować na piórka na patyku lub papierową kulkę. Preferuje towarzystwo, domaga się uwagi i lubi przebywać w pobliżu innych domowników, dlatego nie nadaje się do domu, który cały dzień jest pusty, a gospodarze wracają dopiero późnym wieczorem. Przywiązuje się mocno do swojego opiekuna oraz pozostałych członków rodziny. Powracających do domu entuzjastycznie wita w progu. Jest tolerancyjny wobec innych zwierząt domowych.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz